کتاب کوه های ایران فروشگاه اینترنتی آی کتاب :  iketab کتاب تاریخ و جغرافیای ایران انتشارات چشمه

کوه های ایران

نویسنده: مرتضی تفرشی 
مترجم: 
لیلا توکلی
عکاس: قدرت الله کسرائیان
ناشر: چشمه
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 128
اندازه کتاب: رحلی گالینگور - سال انتشار: 1376 - دوره چاپ: 1  



مروری بر کتاب

مصور ، رنگی - چاپ نفیس

عکس هائی از دماوند، علم کوه، سبلان، هزار، قاش مستان، خٌلنو، آزادکوه، کلونچی، دوبرار، سن بران، کهار بزرگ، شیرکوه، برفخانه تزرجان، تفتان، توچال، کرکس، شهباز، سهند، سماموس، الوند، لجور، کوه بیستون، دالاخانی، بینالود، چهل چشمه، هزار مسجد، کویرکوه، درفک، گنو، سیاه کوه

کوه ها محل پیوند میان آسمان و زمین هستند. کوه ها سرچشمه ی نخستین آب ها و در نتیجه، موجب حاصلخیزی به شمار می‌آیند. در میان اغلب فرهنگ ها، کوه ها محل جاودان ها  و در جهان باستان کوه های مقدس بسیاری، وجود داشته اند که جایگاه خدایان بوده اند. بر اساس باور گذشتگان، کوه های مقدس مرکز زمین و محل عبور محور سراسر کیهان بوده اند. 

کوه، یکی از موضوعات مردم پسند در نقاشی‌های روی سفال و نقاشی‌های لاک اندود بر جای مانده از پیشینیان است. کوه، محل عزلت عارفان و ارتباط با خدایگان و دروازه ی بهشت بوده است.  در ادبیات فارسی کوه ها نشانه ی استقامت و در طول تاریخ مخفی گاه و مأمن مبارزان و آزادیخواهان بوده است. بر اساس افسانه های ایران، آرش کمانگیر از کوه دماوند بالارفت تا با پرتاب تیر، مرز ایران و توران را مشخص سازد. همچنین در شاهنامه ی فردوسی، فریدون در کوه دماوند ضحاک، پادشاه ستمگر افسانه ای ایران را به بند می کشد. در کتاب خیاو، نوشته ی غلامحسین زاهدی آمده است که برخی کوه سبلان را محل بعثت پیامبر ایران، زرتشت، می دانند. صنیع‌الدوله در کتاب مرآت‌البلدان در مورد تخت سلیمان می نویسد: «مشهور است که حضرت سلیمان بالای این کوه آمده است.»

کوهپیمایی و کوهنوردی به هرحال نوعی ورزش به حساب می‌آیند. حتی کوهپیمایی در دامنه‌ها و مناطق نه چندان بلند نیز اثر فرح‌بخش و نشاط انگیز خود را بر تن و جان ما می‌گذارد. کوهپیمایی از بهترین ورزش‌ها و تفریح‌هاست که به خاطر تحرک در هوای آزاد و پاک، بیشترین تاثیر را در بازسازی بدن دارد. کوهنوردی یک ورزش درست و حسابی است که با وسایل ویژه و آمادگی جسمی و روحی و برنامه‌ریزی و دانش خاص خودش، اجرا می‌شود. رسیدن به قله‌ها علاوه بر آمادگی تن و روان، مستلزم جهت‌شناسی و نقشه‌خوانی، هواشناسی، بهمن‌شناسی، آشنایی با تغذیه و امداد کوهستان و ... است. اما پیش از این‌ها نیازمند سازماندهی و مدیریت و فوت و فن هدایت گروه است.

اما این ورزش نسبت به ورزش‌های دیگر تفاوت‌هایی دارد که مهم‌ترین آن‌ها دور بودن از چشم مردم و رفاقت به جای رقابت است. ورزش کوهنوردی به صورت اصیل آن همیشه به دور از چشم تماشاگران و تشویق آنها بوده است. هیچ وقت در پایان کوهنوردی دست یکی را بالا و دیگری را پایین نمی‌برند. بنابراین جایی برای خود نمایی نمی‌ماند. در این ورزش کسی پای دیگری را قلم نمی‌کند، تنه نمی‌زند. اینجا بدون داور و سوت و زنگ، هیچکس خطا نمی‌کند و همه به یکدیگر خسته نباشید می‌گویند. بدون هیچ دیدار و آشنایی قبلی همه با هم رفیق اند و سر سفره یکدیگر می‌نشینند. کمک به در راه ماندگان و سرمازدگان اصلی پذیرفته شده است، نشان دادن راه و هشدار دادن خطر یک عادت است.

به کسی که هیچ‌گاه او را ندیده‌ای و شاید در آینده هم هیچ‌گاه او را نبینی کمک می‌کنی، چرا که کوه چنین ایجاب می‌کند. پس گزاف نیست اگر بگوییم کوهنوردی مدرسه اخلاق است. از نظر کسانی که عادت دارند زیبایی برف را از پشت شیشه و از کنار بخاری تماشا کنند، کوهنوردی نوعی دیوانگی است، آخر برای چه کسی این همه راه برود، بار به دوش بکشد، با دستان کرخ شده و تن سرمازده ساعت‌ها درون چادر یا جان‌پناه، بلرزد، بی‌خوابی و کوفتگی را تحمل کند، سرانجام خسته و تشنه و گرسنه خود را به بالای کوه برساند و به پایین برگردد!؟ کسی که هیچ‌گاه لذت رسیدن به قله را نچشیده، کسی که تن به طبیعت نسپرده و با آن انس و الفت پیدا نکرده، حق دارد چنین بیاندیشد. جورج مالوری کوهنورد پر آوازه انگلیسی و از پیش‌کسوتان صعود اورست در پاسخ به این پرسش که چرا به کوه می‌رود، پاسخ داده بود: چون قله آن بالا است.

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

کوه های ایران

  • ناشر: چشمه
  • کد کتاب: 70907 - 79/0
  • موجودی: موجود نمی باشد
  • 0ریال

برچسب ها: قدرت الله کسرائیان, لیلا توکلی, مرتضی تفرشی, جغرافیای ایران, کوههای ایران, عکاسی, عکس, کتاب کوه های ایران