کتاب پژوهشی در تاریخ دیپلماسی ایران ؛ قبل از هخامنشیان تا پایان قاجاریه فروشگاه اینترنتی آی کتاب :  iketab کتاب تاریخ و جغرافیای ایران انتشارات میترا

پژوهشی در تاریخ دیپلماسی ایران ؛ قبل از هخامنشیان تا پایان قاجاریه

نویسنده: محمدعلی مهمید
ناشر: میترا
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 371
اندازه کتاب: وزیری گالینگور - سال انتشار: 1361 - دوره چاپ: 1

کمیاب - کیفیت :  درحد نو 

 

مروری بر کتاب 

کتاب در دو بخش تنظیم شده است که در بخش اول به دیپلماسی سلسله ها و شاهان ایران پیش از هجوم اعراب می پردازد و در بخش دوم و پس از اسلام از تشتت پس از اسلام ، صفویه ، افشاریه ... تا دیپلماسی ایران تا پایان قاجاریه ( ابتدای عصر پهلوی ) پرداخته است... تاریخ دیپلماسی ایران در دوره باستان شاهد حضور سیاستمداران و تدبیرگرانی است که با خردمندی کوشش می‌کردند تا با پاسداری از منافع کشور خود، از وقوع جنگ میان ابرقدرت‌های آن روز دنیای باستان جلوگیری کرده و با قدرت دیپلماسی کار یک سپاه نیرومند را انجام دهند.

در دوران هخامنشی، تیسافرن در دوران پادشاهی داریوش دوم و اردشیر دوم، با خردمندی، تسلط هخامنشیان را بر آسیای کوچک تداوم بخشید. در روزگار اشکانیان اُرُباز مذاکره‌ کننده‌ی نگون بخت اشکانی که راهیِ مذاکره با سولا فرمانده نامدار رومی شده بود، به علت رعایت نکردن شان و جایگاه ایران در مذاکراتی که ما بین او و پادشاه کاپادوکیه و سولا رخ داد، به دستور مهرداد دوم اشکانی از نعمت زندگی محروم شد. 
اما دیپلمات دیگر اشکانیان ویسگس به خوبی از عهده مسئولیت خود برآمد و در پاسخ به فرمانده رومی ها کراسوس که به او گفت: «پاسخ شما را در تیسفون می‌دهم.» کف دست خود را نشان داد و گفت: «اگر در کف دست من مویی می‌بینی تیسفون را هم خواهی دید.»

در روزگار ساسانیان یک مقام بلند پایه ایرانی به نام سورن از سوی شاپور دوم مسئول انعقاد پیمان صلح میان ایران و روم در سال 363م است. اما در روزگاز پادشاهیِ خسرو انوشیروان از حضور «زیک یزد گشنسب» به عنوان دیپلمات عالی مقام ایران در مذاکرات سیاسی با رومیها اطلاع می‌یابیم که توسط مورخ رومی «مناندر پروتکتور» ستوده شده‌است.

ارتباطات خارجی در ایران دوره­ ی باستان معمول بوده است اما این ارتباط نه توانست تشکیلاتی دیپلماتیک بسازد و نه آدابی منسجم. با فروپاشی حکومت ساسانی به عنوان یک حکومت متمرکز، دوره ­ای از پراکندگی و استیلای دودمان­ ها بر تاریخ ایران حکمفرما گردید. این دوره که از هنگام تصرف ایران زمان خلیفه دوم و در امتداد آن زمان خلفای بعدی نیز تداوم یافت با چیرگی دو حکومت اسلامی یکی اموی و دیگری عباسی مشخص می­گردد.

از زمان خلفای عباسی و به طور مشخص مامون عباسی، حکومت خاندان­های ایرانی تحت نظر خلیفه و با گرفتن مشروعیت حکومت از وی، دوباره احیا شد. در این دوره­ ی طولانی دودمان­ های زیادی هم­زمان و یا با فاصله اندکی از هم با این شیوه حکومت­داری، حکمروایی کردند.

دوره­ ی مذکور به سبب آمد و شد دودمان­ ها و در نبود حکومت مرکزی به لحاظ دیپلماسی و ارتباط خارجی چندان غنی نیست. هر چند در دربار خلفا، سفرایی در حال آمد و رفت بوده ­اند، لکن به لحاظ آداب، به علت نبود روابط خارجی گسترده تشریفات مدونی نیز وجود نداشت. ایلخانان آغازگران ارتباطات خارجی با اروپاییان در دوره­ ی میانه ایران شدند و این ارتباط در دوره­ ی تیموریان و صفویان نیز تداوم یافت....

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

پژوهشی در تاریخ دیپلماسی ایران ؛ قبل از هخامنشیان تا پایان قاجاریه

  • ناشر: میترا
  • کد کتاب: 91871 - 93/2
  • موجودی: در انبار
  • 700,000ریال

برچسب ها: محمدعلی مهمید, دیپلماسی در ایران, تاریخ سیاسی ایران, تاریخ پادشاهی ایران, روابط خارجی, کتاب پژوهشی در تاریخ دیپلماسی ایران ؛ قبل از هخامنشیان تا پایان قاجاریه