منو
سبد خرید

لآلی مکنون ؛ اشعار مرحوم ادیب نیشابوری

لآلی مکنون ؛ اشعار مرحوم ادیب نیشابوری
درحال حاضر موجود نمی باشد
لآلی مکنون ؛ اشعار مرحوم ادیب نیشابوری
  • موجودی: درحال حاضر موجود نمی باشد
  • مدل: 129045 - 114/6
  • وزن: 0.50kg
  • UPC: 120
0 ریال

لآلی مکنون

نویسنده: عبدالجواد ادیب نیشابوری
به کوشش : عباس زرین قلم
ناشر: چاپخانه خراسانی
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 119
اندازه کتاب: جیبی گالینگور - سال انتشار: 1333 - دوره چاپ: 1 

کمیاب  - کیفیت : در حد نو _ نو ؛ مهر دارد

 

مروری بر کتاب 

اشعار مرحوم ادیب نیشابوری - چاپ سنگی گراور

مصور : در ابتدا چهار تصویر از بانی نشر کتاب ( اقای حسین جمشید ) ساعی ( آقای حسین تزينی ) مولف و کاتب ( عباس زرین قلم و ادیب ) به چشم میخورد

در ابتدای کتاب شرح حالی از ادیب نیشابوری و اشعاری که شاگردانش در رثای او سرودند نیز ذکر شده است . این نسخه دربردارنده اشعار ادیب نیشابوری است که مشتمل بر غزلیات و قصاید می باشد.

در تاریخ ادبیات صدوپنجاه سال اخیر نیشابور دو نفر معروف به ادیب بودند: یکی میرزا عبدالجواد بجنگری معروف به ادیب اول و شیخ محمدتقی ادیب نیشابوری معروف به ادیب دوم و متخلص به راموز که شاگرد ادیب اول بوده است. عبدالجواد ادیب نیشابوری در سال ۱۲۸۱ ق. (1242 ش) در روستای بجن‌گرد (بیژن‌گرد) از توابع نیشابور زاده شد. او اطلاعات فراوانی از دانش‌های گوناگون اسلامی و علوم قدیم داشته‌است و اشرافش به واژه‌های فارسی و عربی، شعر او را از اشارات و تلمحیات مختلف سرشار کرده و این منطقی بودن و آگاهانه سرودن‌ها سبب شده‌است تا در شعر او شور، حال و عواطف شاعرانه کمتر مورد توجه قرار گیرد.

 هنگام تحصیل در نیشابور با شعر قاآنی آشنا شد. ازاین‌رو در آغاز به سبک وی اشعاری می‌سرود و گاه شعرهای او را تضمین می‌کرد؛ اما پس از ورود به مشهد و دیدار با صیدعلی خان درگزی و با راهنمایی وی، به سبک خراسانی روی‌آورد و با آثار شاعرانی چون فردوسی، فرخی سیستانی، منوچهری، عسجدی و مسعود سعد سلمان آشنا شد. ازاین‌رو، اشعار قاآنی در نظرش سست آمد. پیوند و ارادت ادیب به صیدعلی خان تا قتل او در ۱۳۳۶ ق. پایدار بود و این دو به استقبال یکدیگر شعرها سرودند.

نخستین دانشکدة ادبیات در ایران، به دست شاگردان او تأسیس شد. بزرگانی چون: ملک‌الشعرای بهار، بدیع‌الزمان فروزانفر، محمد‌علی مدرس افغانی، محمد‌تقی مدرس‌رضوی، محمد‌پروین گنابادی. وی در عمرش فقط ریاست انجمن ادبی خراسان را پذیرفت . اشعار ادیب را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد:
الف) اشعاری که در جوانی به پیروی از قاآنی سرود و بعدها آن‌ها را نپسندید.
ب) اشعاری که در بیست سال آخر عمر به تشویق صیدعلی خان و پس از آشنایی با شعرای سبک خراسانی سرود. اشعاری قوی و استوار.
ج‌) اشعار عرفانی و صوفیانه‌ای که به سبک مولوی و صفای اصفهانی سرود و گویا این نوع اشعار را بیشتر می‌پسندید.

ما بدان قامت و بالا نگرانیم هنوز
در غمت خون دل از دیده روانیم هنوز
جز تو یاری نگرفتیم و نخواهیم گرفت
بر همان عهد که بودیم، بر آنیم هنوز
به امید تو شب خویش به پایان آریم
آن جفا دیده که بودیم، همانیم هنوز
ای دریغا که پس از آن همه جان بازی ها
بر سر کوی تو بی نام و نشانیم هنوز
دیگران وادی عشق تو به پایان بردند
ما به یاد تو در این دشت روانیم هنوز
آرمیدند همه در حرم حرمت و ما
ساکن کوی خرابات و مغانیم هنوز
نو بهار آمد و بگذشت ولیکن من و دل
همچنان در تف آسیب خزانیم هنوز
بس شگفت است که با این همه تابش
چو نخست  در پس پرده پندار نهانیم هنوز
ما از این چرخ کهن گرچه بسی پیرتریم
همچنان از مدد عشق جوانیم هنوز
اوستاد همه فن بوده و هستیم ادیب
با همان نام همان شوکت و شأنیم هنوز

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

کتاب مورد نظر در حال حاضر موجود نیست . اطلاعات خود را وارد فرم زیر نمایید تا زمانی که کتاب موجود شد به شما اطلاع داده شود

نام
ایمیل
موبایل
توضیحات