منو
سبد خرید

عوامل جنگ شیمیایی

عوامل جنگ شیمیایی

نویسنده: ساتو ام. سومائی
مترجم: علی کرکریان, علی کمیلی, وحید کرباسی, رامین شیخ‌ابراهیمی, سیدغلامرضا حسینی‌خاله‌جیر
ناشر: دانشگاه آزاد
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 540
اندازه کتاب: وزیری - سال انتشار: 1373 - دوره چاپ: 1

کیفیت : عالی

 

مروری بر کتاب 

جنگ شیمیایی، استفاده از خصوصیاتِ سمیِ مواد شیمیایی برای بکارگیری در یک جنگ‌افزار شیمیایی در یک جنگ است.بمب‌های شیمیایی سه نوع جامد، مایع و گاز دارند. از حالت جامد آن در ارتفاعات و در مناطق برفی استفاده می‌شود و اینگونه بمب‌ها با آب شدن برف در آن حل شده و پایین می‌آیند و در نهایت افراد زیادی را مسموم می‌کنند. از انواع مایع آن برای حل کردن در آب رودخانه‌ها و منابع استفاده می‌کنند. نوع گازی آن نیز از بقیه انواع آن پرکاربردتر است و در مناطق مختلف (بیشتر مکان‌های وسیع و باز) استفاده می‌شود.

معمولا با توجه به چگونگی مشخصات و اثرات فیزیولوژیک خود به سه دسته ی عمده تقسیم می شوند:

الف) ناتوان کننده ها:

از جمله ناتوان کننده های نه چندان قوی که از آنها برای کنترل شورش استفاده می کنند، گاز اشک آور سی.اس (CS )  و سی.ان (CN) و برموربنزیل سیانید هستند. از ناتوان کننده های قوی که کاربرد نظامی دارند، می توان از آدامسیت (Adamsite) و کلروپیکرین (Chloropicrine) نام برد. به طور کلی این عوامل سبب کاهش توان رزمی نیروهای مقابل شده، قدرت جنگجیدن را از نیروها سلب می کند.

این مواد از نظر شیمیایی وابسته به حشره کش های آلی فسفره هستند. این دسته از سلاحهای شیمیایی مانع از عمل آنزیم استیل کولین استر از می شوند. وقتی مواد شیمیایی این دسته وارد بدن شوند، غلظت استیل کولین را در بدن به بیش از حد لازم می رسانند. ریه ها و چشمها بسرعت این مواد را جذب کرده در کمتر از یک دقیقه بر سیستم عصبی بدن تاثیرات قابل توجهی می گذارند. علایم آن به صورت آبریزش بینی ، ترشح زیاد بزاق ، تنگی قفسه سینه ، کوتاهی تنفس ، تنگی مردمک چشم ، انقباض عضلانی و یا حالت تهوع و انقباض شکم ظهور می کند.

ب) عوامل زیان بخش

منظور از کاربرد این عوامل، کشتن افراد به طور ارادی و عمدی نیست، بلکه به ستوه آوردن و ایذای دشمن است و احتمال اینکه بخشی از قربانیان این عوامل کشته شوند نیز وجود دارد. معمولی ترین این عوامل گاز نیتروژن موستارد و هیپریت هستند که از اهمیت کاربردی ویژه ای برخوردارند. هیپریت که به صورت مایع زرد رنگ با بوی شبیه خردل است، فورا تشخیص داده می شود. قدرت پراکندگی این عوامل کم است و جزو عوامل پایدار به حساب می آیند.

در مرحله ی اول، ضایعات پوستی بر اثر ماده ی هیپریت ظاهر می شود و در پی آن کبد، کلیه و ششها آسیب می بینند، اثرات مسمومیت به طور کلی و نیز ناراحتی های دیگر در دراز مدت، بویژه سرطان، در انسان ظاهر می شود. آسیب های پوستی پس از یک مدت نسبتا طولانی بدون تحریک و خارش در ظرف مدتی (۲ تا ۶ ساعت) به وسیله ی پیدایش حباب ها که پوست سطحی از پوست زیرین کاملا جدا می شود، به وجود می آید. عواقب آن چرکی شدن مزمن می باشد که معالجه ی آن هفته ها و ماهها به طول می انجامد.

تنفس  هیپریت خطرناک است و باعث تشکیل مایعات سمی در ششها می شود. با کمترین مقدار سم، چشم ها ملتهب می شوند. پس از تأثیر سم هیپریت که در بالا ذکر شد، به طور کلی حیرت، ناآرامی، درد پیشانی، پیچیدن صدا در گوش، لرزش دستها، بی حسی، بی اشتهایی و از بین رفتن قدرت بدنی ظاهر می شود. همچنین در آسیب دیدگی مزمن، اثرات ناراحت کننده ای کم کم بروز کرده، باعث به تأخیر افتادن بهبود می شود. از سایر عوامل زیان بخش می توان دو سم روانی Lsd25 و BZ را نام برد که باعث بروز وضعیت شبه روانی می گردند و برای هدف های نظامی آزمایش شده اند.

نوشتن نظر

توجه: HTML ترجمه نمی شود!
بد خوب