منو
سبد خرید

سفرنامه برادران شرلی

سفرنامه برادران شرلی
درحال حاضر موجود نمی باشد
سفرنامه برادران شرلی
  • موجودی: درحال حاضر موجود نمی باشد
  • مدل: 127900 - 103/4
  • وزن: 0.30kg
  • UPC: 75
0 ریال

سفرنامه برادران شرلی

نویسنده: آنتوین شرلی
مترجم: ب. آوانس
ناشر: نگاه
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 290
اندازه کتاب: رقعی - سال انتشار: 1387 - دوره چاپ: 1

 

مروری بر کتاب

کتاب حاضر، سفرنامه سرآنتوان شرلی و سر رابرت شرلی به ایران است. سفرنامه برادران شرلی از چنان اهمیتی برخوردار است که به عنوان یکی از مآخذ تاریخ صفویه مورد استناد قرار می گیرد. این سفرنامه برای اولین بار با ترجمه شخصی به نام آوانس منتشر شد. مترجم در توضیح کار خود می نویسد در مدت توقف در فرنگ به علت علایق به اسناد تاریخی راجع به ایران در کتابخانه بریتش میوزیم به این سفرنامه برمی خورد و دست به ترجمه آن می زند.

«سفرنامه برادران شرلى»، سفرنامه دو جهانگرد انگلیسى با نام سر آنتونى شرلى و سر رابرت شرلى به ایران است. شرح این سفر را یکى از همراهان این دو جهانگرد به نام جرج مانورینگ نوشته است، و توسط شخصى به نام آوانس به فارسى ترجمه شده است.

سفرنامه برادران شرلى از چنان اهمیتى برخوردار است که به عنوان یکى از مآخذ تاریخ صفویه مورد استناد قرار مى‏ گیرد. برادران شرلى سفر خود را از انگلستان آغاز کردند و با عبور از خاک عثمانى و تحمل مشکلات فراوان از راه حلب به ایران رسیدند. آن‏ها در  ١٩  ژوئن سال  ١۵٩٨  در شهر قزوین، پایتخت وقت ایران، با شاه عباس اول دیدار کردند که به نوشته مورخان، با این دیدار نفوذ و سپس مداخله انگلستان در امور ایران آغاز شد. انگلستان پیش از شاه عباس هم با هدف‏هاى استعمارى درصدد نفوذ درایران بر آمده بود؛ ولى موفق نشد.

در بین سفرای دولت‌های اروپایی در ایران، به جرات می‌توان گفت که برادران شرلی (آنتونی و روبرت) بیش از هر فرستاده دیگری نزد ایرانیان معروفیت دارند و باوجود این معروفیت کمتر اثری از آنها باقی است. سفرنامه این دو برادر به نام (مموار Memoires) یا خاطرات، برای نخستین‌بار به‌منظور استفاده شخصی ناصرالدین شاه ترجمه می‌شود و تا زمان احمدشاه که به همت عالی علی‌قلی‌خان سرداراسعد اسباب طبع آن فراهم می‌گردد به همان صورت نسخه خطی باقی می‌ماند.

این دو برادر انگلیسی (آنتونی برادر بزرگ و روبرت برادر کوچک) در سال ١٠٠٦ هجری قمری (١٥٩٨ میلادی) از طریق بندر ونیز به خاک عثمانی وارد شده، از آنجا و از طریق حلب به بغداد و سپس به ایران وارد می‌شوند و در قزوین مورد پذیرایی شاه‌عباس قرار می‌گیرند. شاه‌عباس پس از پذیرایی‌های گوناگون از سرآنتونی شرلی و همراهانش، جملگی را با خود به کاشان و از آنجا به اصفهان برده و شش ماه در آن شهر از آنان پذیرایی می‌کند.

آنتونی شرلی در این مدت شاه را به‌صداقت و صمیمیت خود معتقد ساخته، در آموختن فنون تازه جنگ به سربازان ایرانی رنج فراوان می‌برد. سپس به شاه‌عباس کبیر پیشنهاد می‌کند که سفیرهایی به دربار پادشاهان اروپا بفرستد و با سلاطین اروپایی بر ضد پادشاه عثمانی متحد شود و به این ‌طریق ولایاتی را که در آغاز پادشاهی به آن دولت تسلیم کرده بود باز پس‌گیرد.

شاه‌عباس نیز که خود مصمم بود سفیری از راه هندوستان به دربار فیلیپ سوم پادشاه اسپانیا روانه کند، با پیشنهاد آنتونی شرلی موافقت کرده، بر آن می‌شود که سفیری به دربار تمام پادشاهان عیسوی مذهب اروپا بفرستد و حسینعلی بیگ‌بیات را برای بستن معاهدات سیاسی بر ضد ترکان عثمانی به کشورهای اروپا و از آن جمله اسپانیا می‌فرستد و برادر کوچک‌تر رابرت شرلی با ١٥ نفر از همراهان انگلیسی خود در ایران می‌مانند.

شاه صفوى براى ايجاد زمينه مناسب سياسى، آنتونى شرلى را به سفارت به دربارهاى اروپا فرستاد تا به آن‌ها پيشنهاد اتحاد سياسى و نظامى و دادن مزاياى تجارى كند. وقتى قرار شد سرآنتونى به جانب اروپا عزيمت كند، يكى از سرداران قزلباش به نام حسينعلى بيك بيات نيز مأمور سفارت به اروپا شد و از همين‌جا موجبات شكست اين اقدام فراهم آمد؛ زيرا وجود دو سفير در يك هيئت سياسى نتيجه‌اى جز جنجال در آغاز و شكست در پايان نخواهد داشت. به همين جهت مأموريت آنتونى شرلى در روسيه، نه فقط با دشوارى‌هاى فراوان روبه رو شد، حتى خود او نيز مستقيماً مورد توهين قرار گرفت و دربار روسيه گذشته از آن كه فقط حسينعلى‌بيك بيات را نماينده‌ى رسمى شاه ايران دانست، حتى فرستاده‌ى ديگرى را هم كه شاه عباس قبلاً به روسيه فرستاه بود، بر آنتونى شرلى مقدم داشت.

هيئت سفارت پس از شش ماه اقامت در مسكو، به علت سنگينى بارى كه به همراه داشت، به شمال روسيه رفت و پس از تهيه‌ى آذوقه، روى به سوى آلمان نهاد و در پراگ به حضور رودولف دوم پادشاه آلمان رسيد. رودولف از هيئت سفارت به خوبى و گرمی‌پذيرايى نمود؛ ولى پيشنهاد اتحاد با ايران را بر ضد عثمانى با احتياط پذيرفت و به آنتونى شرلى توصيه نمود كه نامه‌هاى سلاطين اروپا را همراه پيك‌هاى سياسى ارسال دارد، زيرا دربارهاى اروپا جرأت ورود در اتحاديه‌هاى سياسى بر ضد دولت عثمانى را ندارند.

هيئت سياسى ايران از پراگ به رم رفت و در اين شهر به علت اختلافى كه بين آنتونى شرلى و حسينعلى بيك بيات پيش آمد، آنتونى شرلى از هيئت سياسى كناره گرفت و به حكومت ونيز پناهنده شد. علت اين امر به-درستى روشن نيست. بعضى نوشته‌اند كه يكى از همراهان انگليسى وى نامه‌هاى شاه عباس را از آنتونى ربوده و به قسطنطنيه (استانبول) برده و به سلطان عثمانى داده بود و بدين جهت آنتونى بر جان خود ترسيد و گريخت. داستان‌هاى ديگرى نيز در اين‌باره گفته شده، اما آن چه مسلم است، اين كه آنتونى شرلى تا ماه محرم /1010 ژوئيه 1601، در شهر رم بود و سپس با دو تن از كسان خود محرمانه به ونيز رفت. پس از كناره‌گيرى آنتونى شرلى، امور سفارت كلا بر عهده‌ى حسينعلى بيك بيات قرار گرفت؛ ولى او نيز چنان كه گوييم كامروا نشد.

در هر حال، وقتى شاه عباس از بازگشت سرآنتونى شرلى نوميد شد، برادرش رابرت را به سفارت از جانب خويش به دربارهاى اروپا فرستاد. در كراكوى، پايتخت لهستان در آن روزگار، سيگيسموند وازا پادشاه آن كشور او را به گرمى تمام پذيرفت. در پراگ نيز رودولف دوم پادشاه آلمان مقدم سفير ايران را گرامى داشت. در ايتاليا، رابرت به حضور پاپ پل پنجم رسيد و تمايل فراوان شهريار ايران را به اتحاد با پادشاهان عيسوى فرنگ به ضد سلطان عثمانى يادآور شد. پاپ نيز با مهربانى با او سخن گفت و او را كنت كاخ مقدس لاتران لقب داد؛ اما در اسپانيا مأموريت رابرت با سردى تمام روبه رو شد.

او پس از سفر به انگلستان در اواخر سال 1023 به هند رسيد و بنابر مأموريتى كه از جانب شاه عباس داشت، به سفارت نزد نورالدين محمد جهانگير رفت و پس از ايفاى وظيفه‌ى سفارت، با هداياى جهانگير، من جمله دو زنجير فيل به ايران بازگشت و در جمادى‌الاول سال 1024 به اصفهان رسيد.

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

کتاب مورد نظر در حال حاضر موجود نیست . اطلاعات خود را وارد فرم زیر نمایید تا زمانی که کتاب موجود شد به شما اطلاع داده شود

نام
ایمیل
موبایل
توضیحات