منو
سبد خرید

سرشت و سرنوشت

سرشت و سرنوشت
درحال حاضر موجود نمی باشد
سرشت و سرنوشت
  • موجودی: درحال حاضر موجود نمی باشد
  • مدل: 43951 - 34/1
  • وزن: 1.00kg
  • UPC: 20
0 ریال

سرشت و سرنوشت

نویسنده: کریم فیضی,غلامحسین ابراهیمی دینانی
ناشر: اطلاعات
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 432
اندازه کتاب: وزیری سلفون - سال انتشار: 1392 - دوره چاپ: 3

مروری بر کتاب  

کتاب حاوی ۲۵ مباحثه اختصاصی با دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی است که به بیش از هزار و پانصد مسئله پرداخته شده که تا پیش از این در کتاب‌های قبلی دکتر دینانی به آن‌ها پرداخته نشده بود و به همین دلیل این کتاب را می‌توان از نظر موضوعی، کتابی متفاوت و جدید به شمار آورد.

سرشت و سرنوشت، دو مفهوم فلسفی است که عمری به اندازه فلسفه و تاریخ آن دارد. از این دو حقیقت، همواره تلقی‌هایی مختلف و در مواردی شگفت ساز صورت گرفته‌است. در این کتاب، استاد دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی به پرسش در باب چند و چون این دو مقوله پاسخ می‌دهد و آنگاه سخن به وابسته‌های دامنه دار سرشت و سرنوشت می‌کشد: تفکر، حقیقت، تاریخ، قبض و بسط، عقل، عشق، ادبیات، دین و سرانجام: نام‌ها و یاد‌ها.

در یک تقسیم بندی فراگیر و آشکار، همه موجودات به پنج قسم تقسیم پذیر خواهند بود. این اقسام پنجگانه به ترتیب عبارتند از:
۱- جماد،۲- نبات، ۳- حیوان، ‏۴- انسان، ۵- خداوند تبارک وتعالی.
در میان همه این اقسام، ‏تنها در دو قسم اخیر است که میتوان از خرد و آگاهی سخنی به میان آورد. خرد و آگاهی، با خیر و خوبی بستگی دارد و در اینجاست که مسئله عمده و بنیادی سعادت و کمال نیز مطرح می گردد. هرگونه خیر و خوبی در خرد و آگاهی به کمال خود می رسد و در کمال خیر و خوبی است که سعادت انسان نیز تحقق می پذیرد.

‏کمال و سعادت انسان در سایه کمال حق تبارک و تعالی معنی پیدا می کند؛ زیرا انسان یک موجود جاویدان نیست و ازلی و ابدی بودن نیز، از ویژگی ها و مقدمات او به شمار نمی آید. ازلی و ابدی بودن از ویژگی های خداوند تبارک و تعالی بوده، جز ذات مقدس او، هیچ موجود دیگری جاویدان مطلق شناخته نمی شود. انسان به حسب ذات و جوهر خود یک موجود تاریخی و زمان مند است و در عین حال با ابدیت و جاودانگی نیز بستگی و سروکار دارد.

به عبارت دیگر میتوان گفت: انسان واسطه و برزخی است که میان زمان مندی و جاودانگی واقع شده و در عین ‏تاریخی بودن، جاویدان است، چنانکه جاودانگی خود را در زمانمندی و تاریخی بودن خود به دست می آورد؛ به این ترتیب انسان با همه موجودات دیگری که در این جهان زندگی می کنند، تفاوت بنیادی دارد و هرگز نمی توان او را یک موجود در میان موجودات دیگر به شمار آورد.

او از جهت شایستگی و مقام، بر هر موجود دیگری در جهان تقدّم دارد و بر اثر این شایستگی و تقدم، نقش روشن و آشکار خود را نیز در هستی جلوه گر می سازد.

‏انسان تنها موجودی است که با هستی خود، نسبتی آگاهانه دارد و به همین جهت می تواند به طرح پرسش از هستی مبادرت نماید. پرسش از هستی را نباید با کسب معلومات و فراگیری دانش درباره موجودات، متحد و یگانه به شمار آورد؛ زیرا پرسش از هستی به مراتب فراتر از کسب معلومات درباره موجودات شناخته می شود. پرسشی هستی، هنگامی پیدا می شود که فهم هستی تحقق یابد؛ ولی فهم هستی جز از طریق آگاهی انسان نسبت به خویشتن خویش، به ظهور و بروز نمی رسد.

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

کتاب مورد نظر در حال حاضر موجود نیست . اطلاعات خود را وارد فرم زیر نمایید تا زمانی که کتاب موجود شد به شما اطلاع داده شود

نام
ایمیل
موبایل
توضیحات