کتاب ریشه کنی مالاریا فروشگاه اینترنتی آی کتاب :  iketab کتاب سلامت انتشارات سازمان برنامه و بودجه

ریشه کنی مالاریا

ناشر: سازمان برنامه و بودجه
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 16
اندازه کتاب: رحلی - سال انتشار: 1341 - دوره چاپ: 1

کمیاب - کیفیت : درحد نو

 

مروری بر کتاب  

مصور - برای تامین سلامت مردم چه کرده ایم؟

بیمارى مالاریا از قدیم در ایران وجود داشته و پزشکان ایرانى با آن آشنائى داشته‌اند. در کتاب اوستا به تب‌ولرز اشاره شده است. اصطلاح تب تایب، تب نوبه، تب و لرز در کتاب 'قانون' ابن سینا و 'ذخیرهٔ خوارزم‌شاهی' بارها ذکر شده است. در ایران این بیمارى به‌علت فراوانى فوق‌العاده، موارد ایجاد ضعف، کم‌خونی، کاهش قدرت کارائى افراد، بروز بیمارى در ایام کار کشاورزى و آمادگى بیشتر بیماران مالاریائى براى ابتلاء به دیگر بیمارى‌ها، مورد توجه بوده، به ‌عنوان یک مسئله مهم بهداشتى تلقى گردیده است.

در سال ۱۳۰۳ بنا به تقاضاى دولت ایران، سازمان جهانى بهداشت دکتر ژیلمور را براى مطالعه بیمارى مالاریا و بیمارى‌هاى عفونى به ایران اعزام کرد. این فرد گزارش جالبى راجع به انتشار بیمارى‌هاى عفونى در ایران تهیه کرد که در مجلهٔ جامعهٔ ملل سال ۱۹۲۴ چاپ و منتشر شد.
دکتر ژیلمور درخصوص مالاریا مى‌نویسد:

مالاریا شایع‌ترین بیمارى کشور ایران بوده، هرسال ۴ تا ۵ میلیون‌ نفر از مردم ایران به این بیمارى مبتلا مى‌شوند. (در سال ۱۳۰۳، جمعیت ایران حدود ۱۳ میلیون نفر بود)

حداقل ۷۵% از جمعیت کشور در مناطقى زندگى مى‌کنند که به شدت مالاریاخیز است.
حدود ۴۱% از کل مرگ‌ومیر سالانهٔ کشور در اثر مالاریا مى‌باشد.

به ‌طور کلى در بررسى‌هاى انجام‌شده، اندمیسیتهٔ بیمارى در مناطق مختلف ایران در شمال و جنوب کشور بصورت فرابومى (هیپرآندمیک) و در فلات مرکزى و شرق ایران مزوآندمیک یا زیربومى (هیپوآندمیک) بوده است.

در سال‌هاى قبل از جنگ جهانى دوم اقدام‌هاى اولیهٔ مبارزه با مالاریا بصورت توزیع قرص‌هاى کینین و نفت‌پاشى روى آب‌هاى راکد، و در حد محدود، بهسازى محیط در مناطقى از کشور که میزان آلودگى در سطح بالاترى بوده، در دست اجراء قرار گرفته است، ولى به ‌علت فقدان امکانات و کمبود تجربهٔ عملى و بروز جنگ جهانى دوم این برنامه به حال رکود درآمد. پس از جنگ جهانى دوم در سال ۱۳۲۹ باردیگر مبارزه با مالاریا با استفاده از حشره‌کش د.د.ت شروع شد. ابتدا قسمت‌هاى کوچکى از نقاط آلودهٔ کشور سمپاشى شد و در سال‌هاى بعد بتدریج گسترش یافت.

در سال ۱۳۳۶ برنامهٔ ریشه‌کنى مالاریا طبق توصیه‌هاى سازمان جهانى بهداشت با تصویب دولت و جهت خاتمه‌دادن به انتقال مالاریا و پاک‌کردن مخازن آلوده، بصورت سمپاشى مکان‌هاى استراحت آنوفل و از بین‌بردن محل‌هاى تخمریزى‌آن، بیماریابی، درمان بیماران و دیگر اقدام‌هاى جنبى شروع شد. این برنامه تا سال ۱۳۴۰ ادامه یافت، ولى در این سال به ‌علت بروز مقاومت مضاعف آنوفل استنفنسى (A stenphensi) (ناقل مهم مناطق جنوبى کشور) به د.د.ت و دیلدرین و دیگر مشکل‌هاى فنی، اجرائى و اداری، عملیات ریشه‌کنى در مناطق جنوبى کشور قطع گردید. 

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

ریشه کنی مالاریا

  • 0ریال

برچسب ها: سازمان برنامه و بودجه, مالاریا, بهداشت عمومی, سلامت, پهلوی, کتاب ریشه کنی مالاریا