منو
سبد خرید

بویهیان

بویهیان
-11 %
بویهیان
  • موجودی: موجود
  • مدل: 123309 - 106/6
  • وزن: 0.50kg
400,000 ریال
450,000 ریال

بویهیان

نویسنده: کلود کاهن , م. کبیر
مترجم: یعقوب آژند
ناشر: مولا
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 275
اندازه کتاب: رقعی لب برگشته - سال انتشار: 1384 - دوره چاپ: 1 

کیفیت : نو ؛ بالای صحافی یک فرم کتاب از هم جدا نشده و می بایست از هم باز شود

 

مروری بر کتاب 

سرزمین‌ دیلم‌، منطقه‌ای‌ است‌ حدفاصل‌ میان‌ طبرستان‌، رویان‌ وگیلان‌. از نظرنژادی‌، تقریبا، ساکنان‌ شمال‌ ایران‌ برای‌ سایر نژادهای‌ موجود در ایران‌ و عراق ، به‌عنوان‌ دیلمی‌ شناخته‌ می‌شدند. زمانی‌ که‌ ری‌ وقزوین‌ به‌ روی‌ مسلمانان‌ فتح‌ شد،آنها با سلسله‌ کوه‌های‌ سر به‌ فلک‌ کشیده‌ البرز رو به‌ رو شدند. افزون‌ بر آن‌،جنگل‌های‌ پر دامنه‌ نیز راه‌ را بر مسلمانان‌ سد کرد و به‌ این‌ وسیله‌، این‌ منطقه‌ تا یکی‌دو قرن‌ دست‌ نخورده‌ باقی‌ ماند.

پیش‌ از آن‌، تنها چهارهزار دیلمی‌ در سپاه‌ ساسانی‌ بودند که‌ به‌ سرعت‌ اسلام‌آوردند وبسیاری‌ از آنان‌ در کوفه‌ سکونت‌ گزیدند؛ اما پس‌ از آن‌، تلاش‌های‌دویست‌ ساله‌ مسلمانان‌ برای‌ فتح‌ دیلم‌ به‌ جایی‌ نرسید. تنها زمانی‌ اسلام‌ در آنجاانتشار یافت‌ که‌ سادات‌ علوی‌ به‌ درون‌ مردم‌ رفته‌ وآنها را به‌ اسلام‌ هدایت‌ کردند.

پیش‌ از آن‌، تصور مسلمانان‌ از یک‌ دیلمی‌، کافری‌ خشن‌ وشجاع‌ بود که‌ امکان‌دستیابی‌ به‌ او وجود نداشت‌. بنابراین‌، درست‌ زمانی‌ که‌ مسلمانان‌ صدها فرسنگ‌ به‌سوی‌ شرق  پیشروی‌ کرده‌ بودند، از فتح‌ دیلم‌ عاجز مانده‌ بودند. آن‌ زمان‌ قزوین‌ مرزوبه‌ اصطلاح‌ از ثغور اسلام‌ به‌ شمار می‌آمد.

اهمیت‌ سرزمین‌ دیلم‌ در تاریخ‌ سیاسی‌ ومذهبی‌ ایران‌ از آنجا آغاز شد که‌ آنان‌نخستین‌ حامیان‌ علویان‌ بوده‌ وهرگاه‌ علویان‌ گرفتار مشکل‌ می‌شدند، به‌ دیلم‌ پناه‌می‌بردند تا در فرصت‌ مناسب‌ باز به‌ طبرستان‌ وری‌ دسترسی‌ پیدا کنند. حتی‌ پیش‌ ازتشکیل‌ دولت‌ علوی‌ِ حسن‌ بن‌ زید در سال‌ 250 هجری‌، در اواخرِ قرن‌ دوم‌، یحیی‌بن‌ عبدالله‌ علوی‌ که‌ در شورش‌ حسین‌ بن‌ علی‌ شهید فخ‌ شرکت‌ کرده‌ وگریخته‌بود، به‌ دیلم‌ آمد ودیلمیان‌ از وی‌ سخت‌ حمایت‌ کردند.

با این‌ حال‌، تا روزگار علویان‌، حضور دیلمیان‌ به‌ ایفای‌ نقش‌ در خود طبرستان‌محدود بود. در دولت‌ سامانیان‌، از دیلمیان‌ به‌طور محدود در لشکرکشی‌ها استفاده‌می‌شد؛ اما دولت‌ آل‌زیار، مبنای‌ کار خود را بر استفاده‌ از این‌ نژاد نهاده‌ وحضوردیلمیان‌ را تا اصفهان‌ واهواز گستراند. دولت‌ آل‌زیار، از این‌ زاویه‌، جنبه‌ نژادی‌یافت‌ وبه‌ همین‌ دلیل‌ گرفتار مشکلاتی‌ شد که‌ یکی‌ از آنها کشته‌ شدن‌ مرداویج‌ به‌دست‌ ترکان‌ سپاه‌ او بود. پس‌ از زیاریان‌، آل‌ بویه‌، دامنه‌ این‌ حضور را تا بغدادگسترش‌ دادند واز آن‌ پس‌، نام‌ دیلم‌ در رخدادهای‌ بغداد، پیاپی‌ مطرح‌ شد. به‌ همین‌دلیل‌، دولت‌ آنها را دولت‌ دیالمه‌ نیز می‌گویند.

خاندان‌ بُوَیْه‌ یا بُویِه‌ از میان‌ دیلمیان‌ بر آمدند ودر میان‌ امیرنشین‌های‌ مستقل‌ ایرانی‌،به‌ لحاظ‌ سالهای‌ حکومت‌ (321 ـ 448) ، حوزه‌ نفوذ وقدرت‌ سیاسی‌ و نظامی‌وبه‌ویژه‌ مسائل‌ فرهنگی‌، سرآمد دیگر دولتهای‌ مستقل‌، تا زمان‌ خویش‌ هستند.ویژگی‌ِ تاریخی‌ آنها، چیرگی‌ بر بغداد واِعمال‌ نفوذ در مرکز خلافت‌ است‌ که‌ پیش‌ ازآن‌، برای‌ هیچ‌ سلسله‌ای‌، چنین‌ امکانی‌ فراهم‌ نیامده‌ بود.

سازنده‌ نسب‌ نامه‌ بویهیان‌، اجداد آنها را به‌ ساسانیان‌ رسانده‌ وبه‌ویژه‌ از یزدگردیاد کرده‌ است‌. این‌ نسب‌ نامه‌ای‌ است‌ که‌ در اوج‌ قدرت‌ آنان‌ در بغداد ساخته‌ شده‌ومورخان‌ وشاعران‌، آن‌ را در کتاب‌ها واشعار خویش‌ آورده‌اند؛ اماکوچک‌ترین‌شاهدی‌ بر درستی‌ آن‌ در دسترس‌ نبوده‌ واز اساس‌ خیال‌پردازی‌ است‌؛درست‌ بمانند آنچه‌ برای‌ یعقوب‌ لیث‌ وخاندان‌ سامانی‌ پرداخته‌ شد واز هیچ‌ اصلی‌و اساسی‌ برخوردار نبود. این‌ نشان‌ می‌دهد که‌ هنوز پیوند با ساسانیان‌،می‌توانسته‌است‌ در ذهن‌ عامه‌ مردم‌، در تمامی‌ نواحی‌ ایران‌، نوعی‌ شرف‌ وافتخاربه‌ همراه‌ داشته‌ باشد.

آغاز حرکت‌ بویهیان‌، به‌ ظاهر، چنان‌ وچندان‌ ساده‌ رخ‌ داد که‌ کسی‌ گمان‌نمی‌کرد این‌ خاندان‌ چنین‌ آینده‌ درخشانی‌ داشته‌ باشد. سه‌ برادر با نام‌های‌ علی‌ملقب‌ به‌ عمادالدوله‌، حسن‌ ملقب‌ به‌ رکن‌ الدوله‌ واحمد ملقب‌ به‌ معز الدوله(القابی‌که‌ بعدها المستکفی‌، خلیفه‌ وقت‌ عباسی‌ به‌ این‌ سه‌ برادر داد) پسران‌ بویه‌ ماهی‌گیر،از طایفه‌ شیردل‌ آوند، سه‌ مهره‌ اصلی‌ واولیه‌ این‌ دولت‌ هستند. معزالدوله‌ برادربزرگتر، روزگاری‌ در خدمت‌ نصر بن‌ احمد سامانی‌ بود. پس‌ از آن‌ در سپاه‌ ماکان‌فرزند کاکی‌ که‌ میراث‌خوار علویان‌ طبرستان‌ بود، خوش‌ درخشید وبرادرانش‌ رانیز وارد این‌ سپاه‌ کرده‌، هر سه‌ در شمار فرماندهان‌ ماکان‌ درآمدند. اندکی‌ بعد به‌مرداویج‌ گرویدند و نزد وی‌ موقعیت‌ برجسته‌ای‌ یافتند. چیزی‌ نگذشت‌ که‌ درجستجوی‌ استقلال‌، از مرداویج‌ جدا شده‌ وحرکت‌ خود را برای‌ تأسیس‌ سلسله‌مستقلی‌ آغاز کردند.

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

کتاب مورد نظر در حال حاضر موجود نیست . اطلاعات خود را وارد فرم زیر نمایید تا زمانی که کتاب موجود شد به شما اطلاع داده شود

نام
ایمیل
موبایل
توضیحات