منو
سبد خرید

اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی

اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی
اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی
اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی
-17 %
اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی
اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی
اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی
اصول علم اقتصاد ؛ در حوزه اقتصادی سیاسی
199,000 ریال
240,000 ریال
  • موجودی: موجود
  • مدل: 120193 - 5/5
  • وزن: 0.33kg

اصول علم اقتصاد 

نویسنده: عبدالحسین نوشین
ناشر: نوپا
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 156
اندازه کتاب: رقعی - سال انتشار: 1356 - دوره چاپ: 1

کمیاب - کیفیت : عالی ~ در حد نو 


مروری بر کتاب
 

در حوزه اقتصادی سیاسی 

باید دانست که علم اقتصاد ( اکونومی پولیتیک) قسمتی از علم اجتماع است و درباره روابطی که از زندگی بشر در اجتماع نتیجه می شود بحث می کند. و نیز باید دانست که اهمیت مناسباتی که بین مردم روی اساس روابط اجتماعی ایجاد می گردد بسیار زیاد است. در حقیقت غیرممکن است تصور نمود که بشر حتی در مرحله ابتدایی نشو و نمای خود در خارج از اجتماع زندگی کرده باشد.

جریان تولید کالاو محصولات مورد نیاز اجتماع نیازمند عامل سرمایه و منابع طبیعی است. سرمایه به عنوان یکی از ارکان اصلی تولید به دو بخش سرمایه فیزیکی (ابزار و وسایل تولید) و سرمایه انسانی (نیروی کار و عامل انسانی تحصیلکرده) تقسیم می شود. سرمایه فیزیکی خود به دو بخش سرمایه ثابت و متغیر قابل تقسیم است.

بخش های مختلف سرمایه در فرایند تولید، تغییرات متعددی را می پذیرند و روند تولید کالاو محصولات را تکامل می بخشند.
سرمایه فیزیکی ابزار و وسایل تولید مانند ماشین ها، بنای کارخانه ها، مواد اولیه و مواد کمکی چون زغال سنگ، روغن ماشین و مواد شیمیایی در کنار نیروی کار، سرمایه را تشکیل می دهند.

افزار و وسایل تولید و نیروی کار را مجموعاً سرمایه می نامند، پس سرمایه عبارت است از بنای کارخانه ها، ماشین ها و مواد اولیه که به کارفرما تعلق دارد و نیروی کار که متعلق به کارگر است و کارفرما آن را می خرد. اگر ابزار یا وسیله ای در کارخانه ارزش اضافی ایجاد کند، جزء سرمایه محسوب می شود.

زمانی که اشیای معینی جزء سرمایه به شمار می آیند، نه برای آن است که سرمایه بودن از خصایص ذاتی آن است، بلکه در نتیجه روابط اجتماعی خاصی به صورت سرمایه در می آید. بنابراین وسایل و ابزار تولید را نمی توان سرمایه نامید، مگر زمانی که در دست کارفرما برای به دست آوردن ارزش اضافی و استثمار نیروی کار به کار رود. 

نوشتن نظر

توجه: HTML ترجمه نمی شود!
بد خوب